مهربان...

در ایرانِ باستان


به جای کلماتِ خانم و آقا 

که ریشه ی مغولی دارند،


 اجدادِ خوش سلیقه ی ما

به زن، «مِهربانو» می‌ گفتند، 


یعنی کسی که مهر خلق می کند و

به مرد، مِهربان می‌ گفتند، 

به معنای نگهبانِ مهر ...


در حد امکان همدیگه رو با

 این کلماتِ پُرمعنا صدا بزنیم ...


مِهربانو: همسر، مادر، دختر، خواهر، دوست،

مهربان: همسر، پدر، پسر، برادر، دوست ...


حال، تو چه مهربانویی یا مهربان،


 این رسالت زیبای مهرورزی را

در کلمات جاری کن تا ریشه ی عشق سیراب شود ...


♥️♥️



/ 0 نظر / 13 بازدید